صرفِ فعلِ زی.

واقعیت اینه که تمام امید به زندگیِ این روزام خلاصه میشه تو یه لیست که برای زندگیِ بعد از کنکورم نوشتم. هیچ درکی از حالِ حاضرم برای نوشتن ندارم. شاید بخاطر همین هم مدتها نمینوشتم. حالا فقط چهل روزِ دیگه مونده. نمیدونم برای زمان هایی که طی کردم دلتنگ میشم یا نه. اما مطمینم الان خیلی قوی تر از گذشته ام. تو چشمای دختری که این روزا رو سنگ فرشای خیابون راه میره، دیگه اثری از اون ادمِ سابق نیست.

۹ ۰ ۹۶/۰۳/۰۵

فاطمه (خودکار بیک)